ไม่ได้รู้สึกเหงา.... .. แต่ก็มีบ้างที่คิดถึง .... ...
ไม่ว่าเวลาไหนที่อยู่คนเดียว ... . ก็ไม่เคยรู้สึกเหงา ...
ขอแค่มีคอมพิวเตอร์ให้ตัวนึง... .. น้ำเปล่าหนึ่งแก้ว ... ของว่าง ...
ไม่ว่าจะมีวันหยุดเป็นร้อยวัน สามปี หรือห้าปี ก็จะอยู่ได้แบบนั้น
โดยไม่รู้สึกเหงา ... .. ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองกำลังโดดเดี่ยว ...
เพียงแค่รู้สึกคิดถึง .... .. คิดถึงอะไร ????? ไม่รู้ ไม่รู้ ... .
ไม่เคยผูกพันกับสิ่งใด ... .. ที่ไม่มีชีวิต ... .
ฉันไม่มีอะไรก็ได้ --- แต่ต้องมีเพื่อน มีพ่อแม่ มีคนที่รัก ... ..
ความเป็นตัวของตัวเอง ทำให้ฉันไม่เคยเข้าใจมัน ----
และคนอื่นก็ไม่เข้าใจ .... .. ไม่มีใครเข้าใจ ... .
ฉันรู้แค่ว่า ยามใดที่ฉันต้องการอะไร .... .. ตัณหาจะถูกสนองกลับ --
ฉันจะได้ในสิ่งที่ต้องการเสมอ ... .....
ฉันที่ดูอ่อนแอไม่เป็น .... . ฉันที่ดูเข้มแข็งและไม่เคยร้องไห้ ... ..
บางทีมันก็หวั่นไหวบ้าง ---- เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีเปอร์เซ็นต์เลย .....
เพราะฉันมันก็แค่ผู้หญิง ....... คนนึงเท่านั้นเอง .... ..
หรืออาจจะเป็นประเภท .... .. ไม่ต้องการให้ใครมาแลด้วยหางตา
ไม่ต้องการให้ใครมาทำหน้าตาสังเวช --
ไม่ต้องการให้ใครมาดูถูกไม่ว่าจะด้วยทางใดทั้งสิ้น .... ..
เพราะไม่เคยยอมใครหรือเปล่า??? ใช่สิ.... ฉันรู้สึกว่าฉันยอมไม่ได้ ...
ฉันต้องได้มันมา ฉันต้องชนะ ..... .. ฉันจะต้องฆ่าเธอซะ ....
ฉันคิดอะไร ??? มันดูอันตรายสำหรับจิตวิทยานะ ..... ..
ไม่สิ.... ฉันกำลังคิดอะไร .... อะไรล่ะ? .... อย่ามายุ่งกับฉัน
หรือ... ... สัตว์ร้ายในตัวฉัน ..... มันไม่เคยหยุดหายใจ ...
เมื่อดวงตาของฉันเบิกกว้างขึ้น ... หมายถึงว่า มันเอาจริง ...
มันจะฆ่าเธอ ... มันจะไม่หยุดทำร้าย จนกระทั่งถึงเวลานอนหลับของมัน ...
มันจะสะเปะสะปะไปทั่ว .... ไม่มองหาใคร อยู่กับตัวเอง ... อย่ามายุ่ง .....
ถ้ายุ่ง.... เธอจะตาย ...
ตายอย่างที่ฉันอยากให้เป็น --------------
